Interview met Wouter Hamelinck

“Den som ikke tror på seg selv kommer ingen vei.” – Thor Heyerdahl

Wie is Wouter Hamelinck en welke korte en lange avonturen heb je beleefd?
Waarschijnlijk ben ik het meest gekend als trailloper. Ik heb een beetje een reputatie als specialist van lange en zware wedstrijden. De laatste jaren heb ik het aantal wedstrijden aanzienlijk verminderd en ga regelmatig gewoon ergens een weekend lopen. Eigenlijk om het even waar de vluchten op dat moment goedkoop zijn. Soms probeer ik wat langere tochten te lopen en met de fiets ben ik ook al verschillende keren voor langere periodes weg geweest.
Overigens houd ik niet van het woord avontuur. Als je de controle over de situatie kwijt bent, is dat gewoonlijk door onvoldoende voorbereiding of het foutief inschatten van de situatie of je eigen kunnen. Achteraf maak je daar dan een sterk verhaal van, maar iets positiefs is het eigenlijk niet. En zolang je de situatie onder controle hebt zie ik niet in waarom je het als avontuur zou bestempelen.

Welke dagrugzak gebruik je en wat is daar fijn aan?
Op dit moment is mijn standaard werkpaard een Raidlight van 30L. Ik houd vooral van de vele zijvakjes, lichtheid en uitstekende compressie voor als de rugzak wat leger is. Voor mij is 30L genoeg om een kleine week in volledige zelfvoorziening (behalve water natuurlijk) te lopen. Groter gebruik ik eigenlijk niet. Voor kortere tochten schakel ik dikwijls over op wat kleinere rugzakken. In de loop der jaren heb ik een hele collectie verzameld waaruit ik kan kiezen.

Welke kleding gebruik je?
Meestal gewoon loopschoenen, loopbroek en t-shirt. Afhankelijk van het verwachte weer zorg ik dat ik nog wat warme en waterdichte kledij in de rugzak zitten heb. In waterdichte spullen zal ik wat investeren. De rest van de kledij is goedkope rommel.

En dan buiten slapen?
In de open lucht slapen heeft veruit mijn voorkeur. Als er kans op regen is gaat dan nog een bivakzak mee. Voor de echt natte omstandigheden en zeker als dat over langere periodes is, is het comfort van een lichte tent toch onbetaalbaar.

De keuken?
Dat hangt af van de situatie. Als het voor een weekend is, heb je eigenlijk niets speciaals nodig. Als er toch moet gekookt worden, ben ik een grote fan van Esbit. Dat is de enige brandstof je in een vliegtuig kan (het mag niet voor alle duidelijkheid, maar wordt erg zelden onderschept) meenemen. Voor langere tochten en zeker met de fiets verkies ik een benzinebrander. Bezine is gewoon de enige brandstof die je overal kan vinden.

Wat moet er altijd mee?
Ik. Verder is er geen enkel stuk van de uitrusting dat altijd en overal meegaat.

Tips voor beginnende avonturiers?
– Test materiaal en jezelf eerst eens dicht bij huis waar je gemakkelijk kan stoppen als het zou tegen vallen. Dat is vooral goed om vertrouwen te kweken. Als dat meevalt kan je eigenlijk alles aan. Zo groot is het verschil niet tussen een weekend in de Ardennen en een weekend ver weg van huis.
– Koop niet direct duur materiaal. Begin met goedkope spullen en als je er later in wilt investeren kan je nog altijd upgraden.
– Plan en organiseer niet te veel. Een vliegtuigticket boeken en een kaart zoeken is dikwijls de enige voorbereiding die ik maak. Al de rest komt vanzelf wel in orde.
– Ga wat weg van de evidente plaatsen. Niets zo leuk als een bij ons totaal onbekend massief doorkruisen. Waarschijnlijk kom je er niemand tegen of enkel lokale mensen. Ik houd bijvoorbeeld erg van de Balkan. In mijn bestemmingen probeer ik zoveel mogelijk variatie te steken.

Wat is je absolute favoriete item?
De Tibetaanse gebedsvlagjes die aan mijn rugzakken hangen.

De vraag van Wouter aan zich zelf:
Blijft open; wellicht geeft zijn blog: blog.ptityeti.be meer dan genoeg antwoorden.

De mooie spreuk onder een van de mails van Wouter:
“Den som ikke tror på seg selv kommer ingen vei.”- Thor Heyerdahl
(red: vrij vertaald: wie niet in zichzelf gelooft, komt nergens )