{"id":1139,"date":"2025-07-17T08:26:52","date_gmt":"2025-07-17T08:26:52","guid":{"rendered":"https:\/\/adriaanvoeten.com\/landgoedherfte\/?p=1139"},"modified":"2025-07-22T07:22:30","modified_gmt":"2025-07-22T07:22:30","slug":"de-blokhut-van-de-padvinders-in-herfte-een-historisch-overzicht","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/adriaanvoeten.com\/landgoedherfte\/2025\/07\/17\/de-blokhut-van-de-padvinders-in-herfte-een-historisch-overzicht\/","title":{"rendered":"De blokhut van de padvinders in Herfte: een historisch overzicht 1946 – 2017"},"content":{"rendered":"\n
\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Scouting op Selhorst \u2013 verhalen uit het bos<\/p>\n\n\n\n

Er zijn van die plekken die in de loop der tijd verhalen verzamelen als mos op een oude steen. De heuvel ( Rivierduin ) en het bos op Selhorst bij de familie Hutten is zo\u2019n plek. Je zou het nu een beetje verstopt noemen, maar voor wie de weg kent, vertelt het landschap daar nog altijd fluisterend over vroeger. En een van die verhalen is dat van de Padvinders, die hier al ruim v\u00f3\u00f3r de Tweede Wereldoorlog samenkwam.<\/p>\n\n\n\n

We hebben met verschillende mensen gesproken. Sommigen hadden er zelf op gezeten, anderen kenden het via hun ouders of grootouders. En wat steeds terugkwam: de scouting gebruikte deze plek al vroeg als terrein voor bijeenkomsten. Meerdaagse samenkomsten in het bos, met tenten, vuurtjes, spel en samenzijn \u2014 niet altijd een volledig kamp, maar wel met datzelfde gevoel van avontuur. De heuvel, met open plekken tussen het groen en genoeg hout voor een vuur, bleek daar perfect voor.<\/p>\n\n\n\n

Wat dit verhaal bijzonder maakt, is niet alleen de plek of de tijd, maar ook de samenstelling van de groep. Want de scouting was in die tijd een zeldzaam gemengde club. Jongens van verschillende sociale standen speelden er samen. De zoon van de dokter liep er zij aan zij met de zoon van de postbode of de slager. En dat was geen toeval \u2014 dat was precies de bedoeling van scouting: verschil uitvlakken, gelijkenis benadrukken.<\/p>\n\n\n\n

De uniformen die ze droegen \u2014 dat waren geen pronkpakken, maar een bewuste keuze. Gelijke kleding, gelijke rol. Natuurlijk zag je soms nog het verschil: de een liep op leren schoenen, de ander op houten klompen. Maar als de vlag gehesen werd, als het spel begon of als ze brooddeeg om een stok wikkelden om boven het vuur te bakken, dan was dat verschil even weg.<\/p>\n\n\n\n

Want dat deden ze: broodjes bakken boven het vuur, simpele deegrollen op een tak, knapperig vanbuiten en zacht vanbinnen \u2014 als het goed ging. Zwart en rauw als het mislukte. Maar altijd met plezier.<\/p>\n\n\n\n

De scouting had het in materi\u00eble zin niet breed. Geen pioniersbalken \u2014 die lange, gladde palen voor het bouwen van bruggen en torens. Alles moest met wat voorhanden was: takken uit het bos, touw, en een beetje handigheid. Spelen, bouwen, leren \u2014 met de natuur als leermeester.<\/p>\n\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
de originele poster 1990 ?<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/a>
anno nu \ud83d\ude09<\/figcaption><\/figure>\n<\/figure>\n\n\n\n

Tijdens een bezoek aan de oude toiletten van het terrein vonden we een bijzondere relikwie: een poster van de scouting, half verschoten door de jaren. Op de poster werd reclame gemaakt voor een wel heel praktische actie: \u201cWij maken de wc\u2019s schoon!\u201d stond er trots boven. Met daaronder een paar jonge meiden in poets uniform. Blijkbaar haalde de scouting op die manier wat centjes binnen. We vroegen ons af: zouden die dames zichzelf nog herkennen? Hoe oud zouden ze nu zijn? We hebben ze voor de grap digitaal wat ouder gemaakt, in de hoop dat iemand zegt: \u201cWacht eens even\u2026 dat ben ik!\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ook kwamen er herinneringen boven aan Levend Stratego, gespeeld in de jaren \u201990. Tussen de bomen renden kinderen met gekleurde kaartjes, verborgen rangordes en een vlag die diep verscholen lag in het bos. Sluipen, tikken, vluchten \u2014 en ondertussen die heerlijke geur van bosgrond, rook en warme broodjes.<\/p>\n\n\n\n

De verhalen zijn nog lang niet compleet. Misschien liggen er nog foto\u2019s in oude plakboeken, of zijn er herinneringen verstopt in koffers op zolder. Wij blijven ze verzamelen. Want elk stukje helpt om het beeld van de scouting op Selhorst \u2014 daar op die heuvel bij de familie Hutten \u2014 verder kleur te geven.<\/p>\n\n\n\n

Heb je zelf nog een herinnering aan de scouting op deze plek? Laat het ons weten. We voegen het graag toe aan dit groeiende moza\u00efek van verhalen.<\/p>\n\n\n\n

Hans Spijker verteld:<\/strong>
Ja geweldige herinneringen bij de Jan Lijdinggroep hier op dit prachtige terrein bij de familie Hutten. Kwam als welp in 1976 bij de groep. Toen op de zolder van een oude nonnenschool naast het klooster aan het Gasthuisplein en in 1980 als verkenner in deze blokhut in Herfte. Eindeloze zaterdagmiddagen t\/m 1985. Hierna nog leiding bij de Kabouters van de Brigittagroep die tevens bij dezelfde stichting hoorde. Fantastische jaren en het was dichtbij vanuit Wijthmen waar ik woonde. Op deze foto, gemaakt op een weekendkamp op De Stikke (Vilsteren) staan links Tony uit Herfte en rechts mezelf. Onuitwisbare tijd op een prachtige locatie. Mijn vader Ton Spijker was in zijn jeugd tevens verkenner in later leiding bij de groep. Onlangs vond ik in mijn ouderlijk huis in Wijthmen een verslag van een zomerkamp uit 1947. Zeer waardevol. Enkele jaren geleden hadden we in Herfte een kleine re\u00fcnie met enkele padvinders bij elkaar. Het was superleuk om elkaar weer te zien en de fantastische herinneringen op te halen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Links Tony Eykelkamp rechts Hans Spijker<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Oude groepsnamen & naamgeving<\/h2>\n\n\n\n